1ο ΕΠΑΛ Κω – Φίλιππος Παπανικολάου: «Σε λίγα χρόνια θα βρεθούμε σε νέο αδιέξοδο για τους χώρους του σχολείου»
Σε μια αναλυτική και αφοπλιστική ενημέρωση για την τρέχουσα κατάσταση, τις διαθέσιμες ειδικότητες αλλά και τα οξυμένα κτιριακά προβλήματα του 1ου ΕΠΑΛ Κω προχώρησε ο διευθυντής του σχολικού συγκροτήματος, Φίλιππος Παπανικολάου, ενόψει της έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς.
Ο κ. Παπανικολάου έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου προς τη δημοτική αρχή, τονίζοντας ότι η κωλυσιεργία στην παραχώρηση όμορων οικοπέδων στερεί από τη μαθητική κοινότητα τη δυνατότητα ανάπτυξης νέων εγκαταστάσεων και ειδικοτήτων.
«Ελάχιστες οι επισκευές από τον Δήμο – Απαιτούνται μόνιμες λύσεις»
Σύμφωνα με τον Διευθυντή του σχολείου, τα αιτήματα της εκπαιδευτικής κοινότητας προς τη δημοτική αρχή παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανικανοποίητα, την ώρα που οι υποδομές φθείρονται επικίνδυνα:
- Ελάχιστες παρεμβάσεις: Από τις τυπικές επισκευές που έχουν ζητηθεί από τον Δήμο Κω, έχουν πραγματοποιηθεί ελάχιστες εργασίες.
- Στάσιμα αιτήματα χρόνων: Κομβικής σημασίας ζητήματα, όπως η παραχώρηση των όμορων δημοτικών χώρων και η ίδρυση Εργαστηριακού Κέντρου, παραμένουν «σταγωμένα».
- Παλαιωμένα κοντέινερ: Οι προκάτ αίθουσες που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια έχουν υποστεί σοβαρή φθορά και δεν καλύπτουν τις σύγχρονες εκπαιδευτικές ανάγκες.
Χωρίς νέες ειδικότητες λόγω έλλειψης υποδομών
| Τομέας Προβλήματος | Υπάρχουσα Κατάσταση & Επιπτώσεις |
| Στεγαστικό & Χώροι | Παλαιωμένες εγκαταστάσεις/κοντέινερ – Μη παραχώρηση όμορων οικοπέδων. |
| Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα | Αδυναμία ίδρυσης νέων ειδικοτήτων φέτος αλλά και τη νέα σχολική χρονιά. |
| Αύξηση Μαθητών | Απειλή αδιεξόδου τα επόμενα χρόνια λόγω έλλειψης χωρητικότητας. |
| Εργαστηριακό Κέντρο | Καμία εξέλιξη στην ίδρυση αυτόνομης εργαστηριακής δομής. |
«Ριζωμένη προκατάληψη η θεωρία περί σχολείων δεύτερης κατηγορίας»
Κλείνοντας τοποθετήθηκε και για την κοινωνική αντίληψη που συνοδεύει την επαγγελματική εκπαίδευση στη χώρα μας, υπογραμμίζοντας την ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας:
«Η αντίληψη ότι τα ΕΠΑΛ αποτελούν “σχολείο δεύτερης κατηγορίας” είναι μια παλιά προκατάληψη που δυστυχώς παραμένει ριζωμένη στην ελληνική κοινωνία, παρά τη σημαντική αναβάθμιση των προγραμμάτων σπουδών, τις διεξόδους στην αγορά εργασίας και τις ευκαιρίες πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.»
