Σε μια περίοδο έντονης εσωστρέφειας έχει εισέλθει η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού, καθώς μέσα σε λίγες εβδομάδες καταγράφονται διαδοχικές αποχωρήσεις στελεχών, δημόσιες διαφοροποιήσεις και σοβαρές καταγγελίες για τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού φορέα.
Η κρίση πήρε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις μετά την κοινή παρέμβαση 22 πρώην στελεχών και συνεργατών, οι οποίοι αμφισβήτησαν ανοιχτά το μοντέλο διοίκησης του κόμματος.
Την ίδια ώρα, η πλευρά της Μαρίας Καρυστιανού παρουσιάζει μια εντελώς διαφορετική εικόνα, κάνοντας λόγο για προσπάθεια υπονόμευσης του εγχειρήματος.
Από τη μεγάλη αρχική δυναμική στα μονοψήφια ποσοστά
Η είσοδος της Μαρίας Καρυστιανού στην πολιτική είχε προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον, πριν ακόμη το νέο εγχείρημα αποκτήσει πλήρη οργανωτική μορφή.
Έρευνα της MRB τον Μάρτιο κατέγραφε περίπου 30% δυνητική ψήφο για ένα ενδεχόμενο κόμμα υπό την ηγεσία της. Το συγκεκριμένο ποσοστό δεν αποτελούσε πρόθεση ψήφου, αλλά έδειχνε το εύρος της αρχικής απήχησης που μπορούσε να αποκτήσει το εγχείρημα.
Η εικόνα, ωστόσο, άλλαξε τους επόμενους μήνες. Τον Ιούλιο καταγράφηκαν δημοσκοπικά ποσοστά σε μονοψήφια επίπεδα, ενώ σε διαφορετικές μετρήσεις η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» εμφανίστηκε μεταξύ 5,4% και 8,5%, ανάλογα με το ερώτημα και τη μεθοδολογία της κάθε έρευνας.
Η αποχώρηση του Βασίλη Κοκοτσάκη
Μία από τις πρώτες αποχωρήσεις με ιδιαίτερο πολιτικό βάρος ήταν εκείνη του Βασίλη Κοκοτσάκη, τεχνικού συμβούλου οικογενειών θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών.
Ο ίδιος είχε συμμετάσχει στην οργανωτική προσπάθεια του νέου φορέα, ωστόσο αποχώρησε στις 24 Ιουνίου, εκφράζοντας σοβαρές ενστάσεις σχετικά με ζητήματα θεσμικής λειτουργίας, κανόνων, διαφάνειας και λογοδοσίας.
Η αποχώρησή του αποτέλεσε ένα από τα πρώτα δημόσια σημάδια ότι στο εσωτερικό του νέου πολιτικού σχηματισμού είχαν δημιουργηθεί σημαντικές διαφωνίες.
Ακολούθησε ο Αθανάσιος Παπανικολάου
Λίγο αργότερα αποχώρησε και ο πτέραρχος ε.α. Αθανάσιος Παπανικολάου, εκφράζοντας και εκείνος προβληματισμούς για τον τρόπο λήψης αποφάσεων και τη λειτουργία των συλλογικών οργάνων.
Οι συγκεκριμένες αποχωρήσεις ανέδειξαν μια βασική διαφωνία για τον χαρακτήρα που θα έπρεπε να έχει το νέο εγχείρημα: από τη μία ένα συμμετοχικό κίνημα πολιτών και από την άλλη ένα περισσότερο κεντρικά οργανωμένο πολιτικό κόμμα.
Νέα ρήξη με τον Όθωνα Ιακωβίδη
Στις αρχές Ιουλίου ήρθε ακόμη μία δημόσια διαφοροποίηση, αυτή τη φορά από τον Όθωνα Ιακωβίδη.
Ο ίδιος εξέφρασε τη διαφωνία του με τη Μαρία Καρυστιανού, ενώ αναφέρθηκε και σε υπόθεση αγοράς ακινήτου μέσω πλειστηριασμού, υποστηρίζοντας ότι το συγκεκριμένο ζήτημα επηρέασε την προσωπική του εικόνα για την επικεφαλής του φορέα.
Οι συγκεκριμένες αναφορές αποτελούν τις δημόσιες τοποθετήσεις του αποχωρήσαντος και δεν συνιστούν από μόνες τους διαπίστωση παρατυπίας.
Η μεγάλη σύγκρουση με τον Θανάση Αυγερινό
Ιδιαίτερα έντονη ήταν η ρήξη με τον Θανάση Αυγερινό, ο οποίος είχε αναλάβει σημαντικό ρόλο στον τομέα της επικοινωνίας.
Στις 29 Ιουλίου ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ηγεσία του Τομέα Επικοινωνίας, υποστηρίζοντας ότι είχε πληροφορηθεί την ύπαρξη παράλληλου Γραφείου Τύπου, χωρίς να γνωρίζει ο ίδιος ποιοι συμμετείχαν σε αυτό.
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 2 Αυγούστου, ανακοινώθηκε η διαγραφή του από το κόμμα και ακολούθησε ανοιχτή αντιπαράθεση μέσω δημόσιων τοποθετήσεων.
Ο Αυγερινός άφησε αιχμές για τον τρόπο λειτουργίας του φορέα και υποστήριξε ότι θα πρέπει να εξεταστεί γιατί σημαντικό μέρος ανθρώπων που συμμετείχαν στο κοινωνικό κίνημα γύρω από τα Τέμπη δεν βρέθηκε τελικά στο νέο πολιτικό εγχείρημα.
Νέο κύμα αποχωρήσεων
Στις 4 Αυγούστου ακολούθησαν και άλλες αποχωρήσεις.
Η Κατερίνα Μουτσάτσου, που συμμετείχε στην ομάδα Πολιτισμού, ανακοίνωσε την αποχώρησή της σε χαμηλούς τόνους, αναφέροντας ότι συνεχίζει τον προσωπικό της αγώνα για δημοκρατία, ελευθερία και κοινωνική χειραφέτηση.
Αποχώρησε επίσης η Μαρία Ιωαννίδου, η οποία ανέφερε ότι ο συγκεκριμένος κύκλος ολοκληρώθηκε για την ίδια.
Πιο αιχμηρός εμφανίστηκε ο Τάκης Κοτσόργιος από τον Αγροτικό Τομέα, ο οποίος διατύπωσε καταγγελίες σχετικά με τον τρόπο λήψης αποφάσεων, τη συμμετοχή της κομματικής βάσης και την επιλογή στελεχών.
Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί αποτελούν θέσεις του πρώην στελέχους και αμφισβητούνται από την πλευρά της ηγεσίας.
Η κοινή παρέμβαση 22 πρώην στελεχών
Νέα διάσταση στην εσωκομματική κρίση έδωσε η κοινή παρέμβαση 22 πρώην στελεχών και συνεργατών της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» στις 5 Αυγούστου.
Μεταξύ των προσώπων που εμφανίζονται να συνυπογράφουν βρίσκονται οι Βασίλης Κοκοτσάκης, Θανάσης Αυγερινός, Κατερίνα Μουτσάτσου, Τάκης Κοτσόργιος, Αχιλλέας Ρομπογιαννάκης, Αγγελική Λενακάκη, Ηλίας Μιχαλάς, Γιάννης Φρονιμάκης, Νίκος Ζαρκαδούλας, Ιάσων Μπαγκέρης, Ιωάννης Λαινάς, Παναγιώτα Κάπου και Ηρώ Βουρδούμπα.
Οι «22» υποστηρίζουν ότι οι αποφάσεις συγκεντρώθηκαν σε περιορισμένο αριθμό προσώπων και ότι οι συλλογικές διαδικασίες υποχώρησαν. Παράλληλα, απορρίπτουν τον ισχυρισμό ότι οι αποχωρήσεις τους συνδέονται με αξιώματα ή υποψηφιότητες, χαρακτηρίζοντας την επιλογή τους «στάση αρχής».
Η απάντηση της πλευράς Καρυστιανού
Η ηγεσία της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» αποδίδει διαφορετικά τα γεγονότα.
Από την πλευρά του κόμματος έχουν διατυπωθεί αναφορές σε συντονισμένη προσπάθεια υπονόμευσης, ακόμη και σε απόπειρα «υφαρπαγής της ηγεσίας», με την ευθύνη για την κρίση να αποδίδεται σε πρόσωπα που, σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, επιχείρησαν να επιβάλουν προσωπικές στρατηγικές.
Η Μαρία Καρυστιανού έχει επίσης υποστηρίξει ότι η αποχώρηση ανθρώπων που θεωρεί πως λειτουργούν ανασταλτικά για την πορεία του εγχειρήματος μπορεί τελικά να λειτουργήσει θετικά.
Έτσι, γύρω από την κρίση έχουν πλέον διαμορφωθεί δύο αντίθετες αφηγήσεις: η ηγεσία μιλά για υπονόμευση, ενώ τα αποχωρήσαντα στελέχη θέτουν ζητήματα δημοκρατικής και συλλογικής λειτουργίας.
Η επόμενη ημέρα για την «Ελπίδα»
Η μεγαλύτερη πολιτική πρόκληση για τη Μαρία Καρυστιανού δεν περιορίζεται στον αριθμό των αποχωρήσεων.
Το πολιτικό εγχείρημα οικοδομήθηκε σε μεγάλο βαθμό πάνω στο κοινωνικό αίτημα για δικαιοσύνη, διαφάνεια και λογοδοσία που αναπτύχθηκε μετά την τραγωδία των Τεμπών. Για τον λόγο αυτό, οι δημόσιες καταγγελίες πρώην συνεργατών για ζητήματα εσωτερικής λειτουργίας αποκτούν ιδιαίτερο πολιτικό βάρος.
Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, η δημόσια συζήτηση γύρω από την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» έχει μετατοπιστεί από τις πολιτικές προτάσεις του φορέα στις παραιτήσεις, τις διαγραφές και τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις.
Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν η Μαρία Καρυστιανού θα μπορέσει να περιορίσει την εσωστρέφεια, να σταθεροποιήσει τον νέο φορέα και να μεταφέρει ξανά τη δημόσια συζήτηση από τις εσωκομματικές συγκρούσεις στην πολιτική του πρόταση.
Πηγή: RodosReport / δημόσιες τοποθετήσεις και δημοσκοπικές έρευνες
Συντάκτης: Η.Μ.
