Λιγκουίνι με γαρίδες “σαν σαγανάκι” με ούζο & φέτα

Πιάτο ημέρας – Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου

Μια μεσογειακή βόμβα γεύσης που μυρίζει θάλασσα και Ελλάδα! Το ετοιμάζουμε «αλάνθαστα», με σάλτσα ντοματίνι, άρωμα ούζου και φέτα που δένει κρεμώδης πάνω στα ζυμαρικά. Ιδανικό για να το σερβίρεις ως πιάτο ημέρας — του σεφ Ηλία Μονογυιού — και να «γράψει» δυνατά από την πρώτη μπουκιά.

Χρόνος: 25–30’ συνολικά (προετοιμασία 10’, μαγείρεμα 15–20’)
Μερίδες: 4

Υλικά

400 g λιγκουίνι (ή σπαγγέτι)

16 μεγάλες γαρίδες (μέγεθος 21/25), καθαρισμένες*

4 κ.σ. ελαιόλαδο

1 μικρό κρεμμύδι, ψιλοκομμένο

2–3 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένες

1 πρέζα μπούκοβο (προαιρετικά)

250–300 g ντοματίνια κομμένα στη μέση (ή 300 g κονκασέ)

1 κ.γ. πελτέ ντομάτας

60 ml ούζο

120 ml ζωμό ψαριού ή νερό από τα ζυμαρικά

150 g φέτα, θρυμματισμένη

30 g βούτυρο (για «γυάλισμα» στο τέλος)

Ξύσμα & 1–2 κ.σ. χυμό λεμονιού

Μαϊντανός ψιλοκομμένος

Αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

*Κράτα τα κεφάλια/κέλυφη για γρήγορο ζωμό ή για να δώσουν έξτρα γεύση στο τηγάνι.

Εκτέλεση (βήμα–βήμα)

1. Βράζεις τα ζυμαρικά σε μπόλικο αλατισμένο νερό έως al dente. Κρατάς 1 φλιτζάνι από το νερό τους.
2. Σοτάρεις τις γαρίδες: Σε φαρδύ τηγάνι με 2 κ.σ. ελαιόλαδο, 1’ ανά πλευρά μέχρι να ροδίσουν ελαφρά. Τις βγάζεις σε πιάτο.
3. Χτίζεις τη σάλτσα: Στο ίδιο τηγάνι ρίχνεις άλλες 2 κ.σ. ελαιόλαδο, το κρεμμύδι, μετά το σκόρδο και το μπούκοβο. Προσθέτεις τον πελτέ, «ψήνεις» 30’’ και βάζεις τα ντοματίνια.
4. Σβήνεις με ούζο: Αφήνεις να κοχλάσει 30–40’’ (να φύγει η δυνατή αλκοόλη). Προσθέτεις ½ φλιτζάνι από το νερό ζυμαρικών/ζωμό και σιγοβράζεις 3–4’.
5. Επανένωση: Επιστρέφεις τις γαρίδες, προσθέτεις τα λιγκουίνι μέσα στο τηγάνι. Ρίχνεις το βούτυρο και τη μισή φέτα. Ανακατεύεις να «δεθεί» κρεμώδες. Ρυθμίζεις υγρά με λίγο ακόμη από το νερό των ζυμαρικών.
6. Τελείωμα: Σβήνεις τη φωτιά, βάζεις το λεμόνι (ξύσμα & λίγες σταγόνες χυμό), πιπέρι, τον υπόλοιπο μαϊντανό και από πάνω την υπόλοιπη φέτα. Σερβίρεις αμέσως.

Μικρά μυστικά του σεφ Ηλία Μονογυιού

Γαρίδες 2–3 λεπτά σύνολο: Μη τις παραμαγειρέψεις για να μείνουν ζουμερές.

Ούζο με φειδώ: Θέλουμε άρωμα γλυκόριζας, όχι πικράδα· το γρήγορο βράσιμο «γλυκαίνει» το αποτέλεσμα.

Κρεμώδες χωρίς κρέμα: Το άμυλο από τα ζυμαρικά + βούτυρο + φέτα δίνουν σωστή υφή.

Πικάντικη νότα: Μπούκοβο ή λίγη καπνιστή πάπρικα στο τέλος.

Παραλλαγές: Αντί για γαρίδες βάλε μύδια/καλαμάρι ή κάν’ το νηστίσιμο αφαιρώντας τη φέτα.

Σερβίρισμα: Δυο σταγόνες καλό ελαιόλαδο και φρεσκοτριμμένο πιπέρι πάνω στο πιάτο «απογειώνουν» την παρουσίαση.