Ξημερώματα 31ης Ιανουαρίου 1996. Η κρίση των Ιμίων βρίσκεται στο αποκορύφωμά της και το Αιγαίο θυμίζει πολεμική ζώνη. Ελληνικές και τουρκικές ναυτικές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή, ενώ ειδικές δυνάμεις των δύο χωρών καταλαμβάνουν από μία βραχονησίδα, σε ένα σκηνικό ακραίας έντασης.
Την ίδια ώρα, ελικόπτερο Agusta Bell του Πολεμικού Ναυτικού απονηώνεται από τη φρεγάτα «Ναυαρίνον», εν μέσω σφοδρής κακοκαιρίας, με αποστολή αναγνώρισης για πιθανή παρουσία Τούρκων στρατιωτών στη δυτική βραχονησίδα. Παράλληλα, ψηλά στον ουρανό, σε ύψος περίπου 23.000 ποδιών, σχηματισμός πέντε αεροσκαφών F-4 της Πολεμικής Αεροπορίας βρίσκεται σε πλήρη ετοιμότητα.
Ανάμεσα στους πιλότους ήταν ο σημερινός αντιπτέραρχος ε.α. και τότε σμηναγός της 337 Μοίρας, Δημήτριος Τζουμερκιώτης, ο οποίος περιγράφει λεπτό προς λεπτό όσα έζησε εκείνες τις δραματικές ώρες.
Όπως αναφέρει, το βράδυ της Κυριακής οι πιλότοι τέθηκαν σε συναγερμό λίγων λεπτών, με τα αεροσκάφη πλήρως οπλισμένα. Παρότι αρχικά υπήρξε προσωρινή αποδέσμευση, η εντολή για επιστροφή στη μονάδα ήρθε άμεσα, καθώς τα δεδομένα άλλαζαν συνεχώς.
Σύμφωνα με τον ίδιο, είχαν δοθεί συγκεκριμένες αποστολές για πλήγματα με το πρώτο φως της ημέρας, τόσο κοντά στα Ίμια όσο και εντός τουρκικού εδάφους. Ο σχηματισμός στον οποίο ανήκε είχε ως στόχο εγκαταστάσεις τηλεπικοινωνιών στη Σμύρνη. Ωστόσο, η έλλειψη ξεκάθαρων Εθνικών Κανόνων Εμπλοκής δημιουργούσε έντονη αβεβαιότητα.
Το βράδυ της κρίσιμης νύχτας, οι πιλότοι τέθηκαν σε ετοιμότητα δύο λεπτών, δηλαδή μέσα στα αεροσκάφη, δεμένοι, με αναμμένους κινητήρες. Οι καιρικές συνθήκες ήταν εξαιρετικά δύσκολες, με βροχή και πυκνά νέφη από χαμηλό έως πολύ μεγάλο ύψος, γεγονός που επέβαλε τη χρήση F-4, καθώς κρίθηκαν καταλληλότερα από άλλα μαχητικά για τέτοιες συνθήκες.
Λίγο μετά τη μία τα ξημερώματα απογειώθηκε το πρώτο ζευγάρι αεροσκαφών και ακολούθησε δεύτερο, χωρίς να έχει επιστρέψει το πρώτο, κάτι που προκάλεσε ανησυχία. Ο ίδιος απογειώθηκε λίγο μετά τις 3:00 π.μ., πετώντας μέσα σε σύννεφα σε όλη τη διάρκεια της αποστολής, με ισχυρές αναταράξεις που προκαλούσαν απώλεια εκατοντάδων ποδιών ύψους.
Όπως περιγράφει, από την τουρκική πλευρά επικρατούσε απόλυτη σιωπή. Κατά τη διάρκεια της περιπολίας ενημερώθηκαν για την απογείωση ελικοπτέρου προς τα Ίμια, γεγονός που προκάλεσε απορία, καθώς ο καιρός θεωρούνταν ακατάλληλος για τέτοιου είδους πτήσεις.
Ο αντιπτέραρχος ε.α. ξεκαθαρίζει ότι δεν αποδέχεται σενάρια κατάρριψης του ελικοπτέρου, επισημαίνοντας ότι η επίσημη έρευνα δεν εντόπισε ίχνη πυρών. Παρ’ όλα αυτά, χαρακτηρίζει λανθασμένη την απόφαση αποστολής άοπλου ελικοπτέρου σε τόσο επικίνδυνες συνθήκες.
Λίγο πριν τα ξημερώματα επέστρεψε στη μονάδα, όμως του ζητήθηκε εκ νέου να μπει σε άλλο αεροσκάφος για αντικατάσταση κυβερνήτη. Η απογείωση τελικά δεν πραγματοποιήθηκε, καθώς οι δύο πλευρές κατέληξαν σε αποκλιμάκωση.
Κλείνοντας την αφήγησή του, σημειώνει ότι το ηθικό των πιλότων ήταν υψηλό, καθώς είχαν ζήσει και άλλες κρίσιμες στιγμές στο παρελθόν. Ωστόσο, μια προσωπική λεπτομέρεια εκείνης της νύχτας έμεινε ανεξίτηλη στη μνήμη του: πριν φύγει από το σπίτι, ζήτησε να ξυπνήσουν την κόρη του για να τη χαιρετήσει, κάτι που δεν είχε ξανακάνει ποτέ.
Πηγή: newsbomb.gr
